stukje gedachte uit mn hoofd

ik vraag me af, hoe kan ik mezelf verbeteren? Hoe kan ik aan bepaalde punten werken? hoe kan iritante gewoontes oplossen? Hoe kan ik het geen zijn dat ik weet dat ik wil worden.. Ik zie geen weg, ik zie geen oplossingen.. Ik wil zo graag naar die perfectie streven.. Ik wil het. En ik baal ervan dat ik dan toch weer de fout inga.. Ik wil zo graag bewijzen aan mensen dat ik dat kan zijn wat ik wil, dat ik kan doorzetten. Dat ik dingen kan veranderen, dat ik die kracht in me heb. Ik heb alleen nog geen idee waar die kracht zit.

Ik wil gewoon de volgende keer dat mensen mij verlaten zeker weten dat het niet mijn schuld kan zijn. En nu weet ik niet of het deels mijn schuld is dat mensen weg zijn gegaan. De mensen die nu deel zijn van mn leven, dat zijn mensen waar ik echt op kan vertrouwen. Mensen waar ik niet bang voor hoeft te zijn om wie ik ben. Ik wil gewoon mezelf mooier maken, de rotte plekken eruit halen. Maken tot mooie plekken. Ik baal ervan als ik toch weer rotte plekken tegen kom, ikdoe echt hard mn best om aan dingen te werken. Maar sommige dingen zitten er gewoon al zon tijd in. Dat kost bij mij wat pijn en wat moeite om die eruit te halen, en ik hoop echt dat die mensen niet weglopen en denken dat ik 1 en al problemen heb. Ik hoop dat ze gewoon geduld kunnen opbrengen om te wachten tot ik geen pijn meer heb..

Weetje wat het is ik wil er echt voor mensen zijn.. Maar ik heb al iets te lang niet meer aan mezelf tijd gegeven. En het gaat fout met mij als ik dat nu niet doe. Ik heb de ander half jaar zoveel mensen in mn vrienden kring gehad die zoveel problemen hadden. En ik wou zo graag voor die mensen zijn.. En dat ben ik ook geweest, maar dat vergde gewoon zoveel energie van me. En soms had ik het idee dat ik gewoon niet genoeg voor die mensen kon doen, omdat ik in mijn hoofd te weinig deed. En wou ik dus meer doen maar dat kon niet. Dat frustreerde me soms zo, omdat die pijnen enzo bleven. Ik kon het niet aan zien om die mensen te zien instorten, en zeker niet mn allerbeste vriendinnen. Het heeft mn hart gebroken. Die mensen stortte in en ik kon er niks aan doen. Ik voel als of ik tekort geschoten ben bij die mensen.

Ik wil die scheuren in mn hart weer laten genezen. Ik wil er wat aan doen als vrienden het moeilijk hebben. Ik weet dat ik een goeie vriendin ben. Het komt alleen niet altijd tot zijn glorie.

Ik wou dat ik geen foute meer maakte maar dat kan niet want ik ben jong en moet nog te veel leren. Ik weet gewoon dat ik echt mn best doe, om het stomme positief te maken. En dat gaat me lukken als ik de tijd krijg. Ik weet gewoon dat ik de vrouw ga worden die God voor zn ogen heeft. Het is rups die vlinder wordt... Rupsen zijn al mooi maar vlinders nog mooier....